tag:blogger.com,1999:blog-52964258466045284802012-01-10T09:31:07.759+01:00The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.comBlogger391100tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-18489901947344027002011-08-12T15:05:00.004+02:002011-08-12T16:48:49.199+02:00ჩემს ბლოგს ლაპარაკი რომ შეეძლოს აქცია გამომიცხადებდა,:არ მინდა შენს საკუთრებაში ყოფნაო! ჩემი ჩათვლით აღარავინ წერს და კითხულობს... <br />არაფერს გპირდები ჩემო ურეიტინგო, მიტოვებულო ბლოგო. თუ მოახერხებ რომ ლეასთან კონტრაქტი გააფორმო, როცა წერას ვიწყებ მაშინ არ იტიროს, შევეცდები შენს გაგზარდო და გაგანებივრო როგორც ლეა! <br /> <br />გამიმართა, ლეამ სათამაშოს არსი აღმოაჩინა და ვეღარ ამჩნევს გვერდით რომ აღარ ვუზივარ...:) <br /> <br />როგორც იქნა დათბა და როგორც ყოველთვის დავიწყე ზამთრის ტანსაცმელების გადარჩევა. ჩემი პალტოს ჯიბეში,რომელიც ფეხმძიმობის გამო აღარ მეტეოდა ოთხად დაკეცილი და თითქმის ფერგადასული ფურცელი აღმოვაჩინე. არც ამ ფურცლის არსებობა მახსოვდა და არც მისი შინაარსი. რომ წავიკითხე, არ ვიცოდი უნდა მეტირა, მეცინა თუ გამხარებოდა... <br /> <br />... <br /> <br /> თებერვლის გეგმა: <br /> <br />ვისწავლო ცურვა <br />ვიარო ცეკვაზე <br />დავიცვა დიეტა <br />ვიმეცადინო მათემატიკა <br />ვიმეცადინო ინგლისური <br /> <br />მიხვდეო ფინანსებს <br />ვიპოვო კიდევ ერთი სამსახური არდადეგებზე <br /> <br />მივხედო ჩემს ბლოგს <br />გავაკეთო უნის ბლოგი <br /> <br />მივხედო პირად ცხოვრებას <br /> <br />... <br />... <br />... <br /> <br />ამის წაკითხვის შემდეგ დიდხანს ვიჯექი, ზამთრის ტანსაცმელების ჩალაგება აღარც მახსოვდა... <br />ეს ამ წლის კი არა, 2010 წლის გეგმა იყო! იყო!.. <br /> <br />ლექციების და სამსახურის გამო ისე გადატვირთული ვიყავი რომ თავის მოსაფხანი დროც კი არ მრჩებოდა, და ერთი შეხედვით არდადეგებისთვის დიდი გეგმა იყო, მაგრამ ჩემთვის, ორგანიზების დედისთვის ხომ შეძლებელი არაფერია! <br /> <br />მოკლედ... <br /> <br />ცურვის 2 კურსი მქონდა აღებული და ფულიც გადახდილი მქონდა, კვირაში ორჯერ სამშაბათს და ხუთშაბათს. <br />ცეკვის ასევე ორი კურსი მქონდა,ოთხშაბათს და კვირას. <br />დავიწყე დიეტის დაცვა, რსაც კარგი შედეგი ქონდა <br />დანარჩენ დღეებში ვმუშაობდი აქტიურად და ვმეცადინეობდი. <br />ვამუშავებდი ბლოდის შავ ვარიანტს. <br />დიდი ხნის ლოდინის შემდეგ მივიღე ბინა, სტუდენტურ საცხოვრებელში და სულ ოთხი დღის გადასული ვიყავი, უფრო სწორად მარტო ბარგი მქონდა გადატანილი, ჯერ კიდევ მეგობართან ვცხოვრობდი, რომ ჩემდა მოულოდნელად (გეგმის ბოლო პუნკტი კი იყო, მაგრამ ისე მივაწერე, 29 წლის ვხდები და არ დამავიწყდეს ჯერ კიდევ მარტო რომ ვარ თქო) და დაუგეგმავად <br /> <br />გავიცანი ჩემი დათვი! <br /> <br />და სწორედ მას შემდეგ აღარ მახსოვს ჩემი გეგმა. <br /> <br />ცურვაზე ვიყავი ორჯერ, <br />ცეკვაზე ოთხჯერ, <br />წიგნები ბოლოს სად დავდე აღარ მახოვდა, <br />6 თვე ვიხდიდი ბინის ქირას, რომელშიც არ მიცხოვრია და ყველაფერი ისევ ყუთებში მეწყო. აქედან გამომდინარე ფინანსური მდგომარეობაც არ გაუმჯობესებულა... <br /> <br />ბლოგის მისამართიც კი დამავიწყდა, google-ში ჩავწერე და ისე ვიპოვე... <br /> <br />ამ ყველაფერს რომ კითხულობ (თუკი შემთხვევით მოხვდი აქ) ან გეცინება, ან ფიქრომ რამ გამოაშტერაო! <br /> <br />მე მკითხე, ერთ კვირაში ჩემი ცხოვრება თავდაყირაზე დადგა... <br /> <br />მივხედო პირად ცხოვრებას! <br /> <br />ჩემი გეგმის ბოლო და ერთადერთი განხორციელებული პუნქტი! <br /> <br />იმდენად ყველაფერი ორგანიზებული და დაგეგმილი მქონდა რომ მემგონი დამავიწყდა რომ ქალი ვიყავი და ეს რომ არ დამვიწყებოდა მივაწერე მივხედო პირად ცხოვრებას! <br /> <br />ანუ ის რომ გარეგნულად კარგად გამოიყურები, მაღალ ქუსლიანები გაცვია და წითელი მანიკური გისვია, არ ყოფილა საკმარისი იმისთვის რომ იგრძნო თავი როგორც ქალი. დღეს ჩემს თავს სარკეში რომ ვუყურებ ( თუ არ გავითვალისწინებ იმას რომ ფეხმძიმობის შემდეგ დიდი სიამოვნებით აღარ ვიხედები)აღმოვაჩინე რომ ბალანსი დავკარგე, ყველაფერი ისე არ ხდება როგორც მე ვგეგმავ და ბედნიერი ვარ. <br /> <br />ჩემს სურათებს რომ ვადარებ ახლა და ერთი წლის წინ, ბევრად უფრო კარგად გამოვიყურებოდი ვიდრე ახლა. ვებრძვი ფეხმძიმობის ნაკვალევს, ჩემს სახლში ძირითადად ქაოსია, გავიგე როგორია გაყინული პიცის გემო, ფინანსურად დამოკიდებული ვარ სხვაზე და ერთი დღის გეგმაც ვერ მიმყავს ბოლომდე...ასე თუ ვიცხოვრებდი არ მეგონა! <br />ეს ყველაფერი წარმოდგენაშიც კი მზარავდა. პრობლემები ვიცი არ ქრება თავისით. შეიძლება გვერდით გადადო, და ბოლოს იმდენი დაგიგროვდეს, რომ ყველა ერთად თავზე დაგემხოს. როცა იცი რომ მარტო არ ხარ და ხერხემაში არ წყდები პრობლემების თრევით, მაშინ ყველაფერი იცვლება... <br /> <br />ახალი გეგმა: <br /> <br />არ შეადგინო გეგმა! <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-1848990194734402700?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-50336055888928553982010-04-05T12:57:00.003+02:002010-04-05T12:59:15.609+02:00<object width="580" height="360"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/uy0HNWto0UY&hl=de_DE&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/uy0HNWto0UY&hl=de_DE&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="580" height="360"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-5033605588892855398?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-20808555503960067262010-01-08T13:00:00.000+01:002010-01-08T13:03:21.757+01:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/CcyzyqaqdA0&hl=de_DE&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/CcyzyqaqdA0&hl=de_DE&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-2080855550396006726?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-7696601041580933882009-11-24T00:21:00.004+01:002009-11-24T00:46:03.927+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SwsbHk4_qRI/AAAAAAAAAJs/tfGutBVmgKM/s1600/SDC14228.JPG"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SwsbHk4_qRI/AAAAAAAAAJs/tfGutBVmgKM/s400/SDC14228.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5407445594564176146" /></a><br /> სულ რაღაც 24 დღის წინ დაბდღე მქონდა... რა თქმა უნდა ვერ მოვიცალე რომ დამეწერა... თან ორ ახალ ბლოგს ვამუშვებ გერმანულად ერთ კულინარიულს და ერთს უნივერსიტეტისთვის და ეს ჩემი საწყალი ბლოდი რომელიც ერთი წლის გამიხდა სულ მივატოვე...<br /> ეს ჩემი საჩუქრები<br /><br /> ნუ ყველზე მეტად ჩეჩილია ბარტოლის DVD გამიხარდა (მადლობა ქრისტის), იმ ღამეს ჩემს ჩეჩილიასთან ერთად დავიძინე და მასთან ერთად გავიღვიზე. და მეორე ადგილზე კულინარიის წიგნმა გამახარა, მსოფლიოს 40 ქვეყნის საუკეთესო მზარეულების რეცეპრებია მოთავსებული, 10 კილოს იწონის . არ დამცინოთ ეს წიგნი მე ვაჩუქე საკუთარ თავს. ძალიან ძვირი კი იყო, მაგრამ დაბადების დღისთვის ჩემს თავს უარი ვერ ვუთხარი. ნუ კაცებიც მაჩუქეს ამოსარჩევად მაგრამ არცერთი არ მომეწონა, სურათი დევს აქ შენც ნახავ რომ არც ერთი არ ვარგა, ნუ არ მიმართლებს... <br /> კარგი დღე მქონდა, პირველად რაც აქ ვარ, ჩემს დაბადების დღეზე დაღლილი არ ვიყავი ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-769660104158093388?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-73851239544358280652009-09-03T21:16:00.002+02:002009-09-03T21:25:39.543+02:00საუკუნეა აღარ დამიპოსტია. აქ როცა დასაპოსტად შემოვდივარ, ვხედავ რომ სხვებმა რაღაც ახალი დაწერეს და იმათ კითხვას ვიწყებ, და ბოლოს ისე ჩამეძინება აღარც მახსოვს რა უნდა დამეპოსტა...<br /><br />დღეს დილით ადრე ავდექი რომ ქრისტოს ბლოგზე დამეპოსტა, სამსახურშიც დავაგვიანე ერთი საათით ისე გავერთე წერით.<br /><br />და ესეც პოსტი...<br /> ორიგინალი თავისი კომენტარებით აქ http://www.chaochaotic.blogspot.com/ ქრისტის ბლოგზე შეგიძლია ნახო. და უამრავი საინტერესო რამ !<br /><br />დიდი მადლობა ქრის მოწვევისთვის! <br />sorry, ამდენი ხანი რომ ვერ მოვაბი თავი. იცი რატომაც და მადლობა რომ გესმის ჩემი. <br /><br />ნუ აქ ახლა მეგობრობაზე არ ვილაპარაკებ, საკმარისად დაპოსტე მეგობრობაზე, მეგობრებზე და ჩვენს საერთო "საუკეთესო მეგობარზეც".<br /><br />ესეც არაა ახალი თემა! <br /><br />მაგრამ ...<br /><br />რადგან კომენტარების დადებასაც ვერ მოვაბი თავი, ყველაფერს ერთად დავწერ.<br /><br />ანუ დიდი კომენტარი ქალის და მამაკაცის ურთიერთობაზე<br /><br />ნუ ქალი რომ არ ყოფილიყო მოწყენილი ადამი ახლაც სამოთხეში იჯდებოდა... <br />კაცებო, დღეს არავინ შეგიქმნის ქალს!...<br /><br />და ქალი რომ არ ყოფილიყო და ქალი რომ არ ვიყო, ახლა ამ პოსტსაც ვერ დავწერდი.<br /><br /><br /><br />ამას წინათ რომელიღაც ბლოგზე წავიკითხე რჩევები მამაკაცებისთვის, "როგორ შევაბათ ქალი"!<br />ბევრი ვიცინე, იმ რჩევების მიხედვით ვერც ერთი კაცი ვერ შემაბამდა! <br />ნუ ქვის ნამდვილად არ ვარ და ნამდვილად მამაკაცები მომწონს! მაგრამ ყველა ქალი ინდივიდუალურია (მიუხედავად იმისა რომ კაცები ამას ვერ ხედავენ ან არ ხედავენ!) და დაზეპირებული კომპლიმენტებით მამაკაცებს რამის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ. რა თქმა უნდა, არიან მამაკაცები რომლებიც ფლირტის ხელოვნებას ფლობენ, მაგრამ ისინი განსხვავებით დაზეპირებული კომპლიმენტებისგან, ჯერ აკვირდებიან ქალს როგორია, ცდილობენ მისი ხასიათი გაიგონ და იმის შესაბამისად იწყებენ ფლირტს (ნუ არსებობენ ჭკვიანი მამაკაცებიც!)<br /><br /><br />ქალი...<br /><br />ქალების უმრავლესობა იმითაა დაკომპლექსებული , არის თუ არა ის საკმარისად ლამაზი! <br />არ მოგწონს საკუთარი კეხიანი ცხვირი, გაქვს არც თუ ისე თეთრი კბილები , მონგრეული ფეხები, დიდი უკანალი, თხელი თმა, არ ხარ ქერა და ათასი სისულელე და წვრილმანი რომელიც თავში გიტრიალებს და საკუთარი თავის გამოჩენის საშუალებას არ გაძლევს. ამ დროს კი ქუჩაში შეგხვდება შენზე ბევრად უფრო მსუქანი და უშნო ქალი, რომელსაც გვერდით ძალიან მაგარი ტიპი უდგას და ფიქრობ "მე რატომ არავინ არ მყავს!" და ნერვებმოშლილი დაწყებულს დიეტასაც არღვევ...<br /><br />კაცი...<br /><br /><br />"რა უნდათ ქალბეს თვითონაც არ იციან!" მამაკაცებისთვის თავის დასამშვიდებელი,საყვარელი გამოთქმა და არც ერთი მათგანი არც ცდილობს გაიგოს რა უნდა ქალს. არადა ქალს სწორედ ეს უნდა, მამაკაცს მისი ესმოდეს<br /><br /><br /><br />ცხოვრების გასაადვილებლად, არსებოს კატეგორიები, რომლის მიხედვით ამა თუ იმ ქალს თუ მამაკაცს დიდ თუ პატარა ქვაბში დაახარისხებ და იტყვი ეს ჩემი ტიპი არაა!... მაგრამ იმის გასაგებად,შენ დიდი თუ პატარა ქვაბის თავსახური ხარ ვერანაირი ტესტი და კატეგორია ვერ დაგეხმარება, გარდა საკუთარი თავისა.<br /><br />ჩემმა ერთმა ნაცნობმა თავისი ქმარი ინტერნეტით გაიცნო, და იმ კაცებიდან აირჩია, რომელიც "ფილტრის" შესაბამისად ყველაზე ნაკლენად ესადაგებოდა და მათი ურთიერთობა წარმოუდგენელი იქნებოდა!არადა ,არაჩვეულებრივად უგებენ ერთმანეთს და დღესაც ძალიან ბედნიერები არიან.<br /><br />არ არსებობს არანაირი ტესტი და კატეგორია, რომელიც შენთვის სასურველ ქალს და მამაკას გაპოვნინებს. ყველაზე კარგი ტესტი საკუთარი თავი და გამოცდილებაა.<br /><br /><br />და მთავარი No-Go! <br />შეცდომები რომლებიც ყველაფერს აფუჭებს!<br /><br /><br />ნუ მე რა შეცდომები დავუშვი არ ვიცი, ნუ რომც ვიცოდე აქ ნამდვილად არ დავწერ...<br /><br />საკუთარი გამოცდილებიდან<br />No-Go სია ანუ შეცდომების, რომლებიც კაცებმა ჩემთან დაუშვეს:<br /><br />No-Go! თუ ცოლი გყავს! და თან ორი შვილით! <br />No-Go! როდესაც ახალ შეყვარებულს უყვები შენს ყოფილზე.<br />No-Go! როდესაც დათვივით თმიანი ხარ. ცხოვრება განვითარდა და ჯუნგლებში აღარ ვცხოვრობთ.<br />No-Go! როდესაც 7 სხვადასხვა ბოზთან დადიხარ და ამას თან სიამაყით მეუბნები.<br />No-Go! როდესაც მაინც იგივეს მეკითხები,როცა უკვე გიპასუხე და თავიდანვე გაგაფრთხილე, რომ ნერვები მეშლება როცა ერთი და იგივე კითხვას რამდენჯერმე მიმეორებენ.<br />No-Go! დაზეპირებული კომპლიმენტები.<br />No-Go! როდესაც არ მისმენ რას გეუბნები და შენ თვითონ ფანტაზიორობ რა შეიძლება მეფიქრა.<br />No-Go! როცა არ შეგიძლია მოითმინო როცა ცუდ ხასიათზე ვარ და უარესად მიშლი ნერვებს.<br />No-Go! ყურადღებას არ აქცევ როცა რამეზე არას გეუბნები, გგონია რომ კის ვგულისხმობ.<br />No-Go! არ მომატყუო, შეცდომას უფრო ადვილად ვპატიობ ვიდრე ტყუილს.<br /><br />და რა ვიცი კიდევ რამდენი No-Go, ყველაზე კოშმარი ისაა რომ თავიდანვე გეუბნები, თუ გინდა რომ ჩემთან ურთიერთონდა გამოგივიდეს რა არ მიყვარს და რა მიყვარს.ჩინურად ნამდვილად არ ვამბობ ამ ყველაფერს და ძნელია რომ გაიგო?<br /><br /><br /><br />ვიცი რომ შენც უამრავი No-Go გაქვს და თუ არ მითხარი, არ გაგიკვირდეს, რომ მეც გავაკეთო ის რაც ნერვებს ძალიან გიშლის. შენგან განსხვავებით მოსმენა ვიცი და თან ყურადღებით.<br /><br />მოკლედ ეს იყო ჩემი No-Go კაცების მიმართ.<br /><br />იდეალური არავინაა, <br />აქ ფილოსოფოსების გამონათვაბების წერას არ დავიწყებ <br />რომ შენი თავი რომ უნდა შეიცნო და ასე შემდეგ...<br /><br />რომ ყველა ქალი ლამაზია და რომ მასში ეს სილამაზე უნდა დაინახო და თუ ვერ ხედავ შენ ხარ ბრმა. <br />არ დაელოდო სანამ შენთან თვალის ექიმი მოვა და გეტყვის: "აი შენს მარჯვნივ რომ ქალი დგას ძალიან ლამაზია და ერთმანეთს ძალიან უხდებით" ან ისეთ სათვალეს მოგცემს რომლითაც მარტო "იმ ერთადერთს" დაინახავ...<br /><br />შენ თვითონ შეხედე სად იყურები , ვის უყურებ და რას გეუბნება...<br /><br />და მითხარი შენი No-Go!<br /><br /><br /><br /><br /><br />მოკლედ სულ ამის თქმა მინდოდა<br />The Woman in Red<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-7385123954435828065?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-9116501484989010362009-08-20T16:34:00.003+02:002009-09-04T20:29:40.565+02:00<object width="450" height="360"><param name="video" value="http://flv.video.yandex.ru/lite/giya17/ddjz25v049.400/"/><param name="allowFullScreen" value="true"/><param name="scale" value="noscale"/><embed src="http://flv.video.yandex.ru/lite/giya17/ddjz25v049.400/" type="application/x-shockwave-flash" width="450" height="360" allowFullScreen="true" scale="noscale"/></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-911650148498901036?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-53786979223699398392009-08-18T18:03:00.001+02:002009-08-18T18:18:12.734+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SorULS6MklI/AAAAAAAAAJU/CJkd1e7NAFk/s1600-h/Paris+(139).JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SorULS6MklI/AAAAAAAAAJU/CJkd1e7NAFk/s400/Paris+(139).JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371338796112319058" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SorUKzAQINI/AAAAAAAAAJM/fPafPhaKpOk/s1600-h/Paris+(130).JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SorUKzAQINI/AAAAAAAAAJM/fPafPhaKpOk/s400/Paris+(130).JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371338787547783378" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-5378697922369939839?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-8810535870109009292009-08-18T17:42:00.000+02:002009-08-18T17:50:00.324+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SorNb6BWc4I/AAAAAAAAAI0/fyklSJSrhJo/s1600-h/Falmengo(4).JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 265px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SorNb6BWc4I/AAAAAAAAAI0/fyklSJSrhJo/s400/Falmengo(4).JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371331384907821954" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SorNbea7FjI/AAAAAAAAAIs/2wTF4OK51Bc/s1600-h/Falmengo(40).JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SorNbea7FjI/AAAAAAAAAIs/2wTF4OK51Bc/s400/Falmengo(40).JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371331377498887730" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SorNbN1SHOI/AAAAAAAAAIk/PPBN-w05yX4/s1600-h/Falmengo(69).JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 331px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SorNbN1SHOI/AAAAAAAAAIk/PPBN-w05yX4/s400/Falmengo(69).JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371331373046045922" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-881053587010900929?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-5476267971875988732009-08-18T17:35:00.000+02:002009-08-18T17:40:20.679+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SorLRgBDUrI/AAAAAAAAAIc/cvKtLFBNCYI/s1600-h/Falmengo(43).jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 262px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SorLRgBDUrI/AAAAAAAAAIc/cvKtLFBNCYI/s400/Falmengo(43).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371329007105299122" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SorLRSqKuaI/AAAAAAAAAIU/rQEilIcjQcU/s1600-h/Falmengo(36).JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 292px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SorLRSqKuaI/AAAAAAAAAIU/rQEilIcjQcU/s400/Falmengo(36).JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371329003519654306" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-547626797187598873?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-80967120924602616032009-08-18T17:29:00.003+02:002009-08-18T17:58:08.220+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SorPfH45vvI/AAAAAAAAAJE/h2imOi8vkvY/s1600-h/Falmengo(35).JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SorPfH45vvI/AAAAAAAAAJE/h2imOi8vkvY/s400/Falmengo(35).JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371333639193345778" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SorPexfTPfI/AAAAAAAAAI8/2sYgsDmpf94/s1600-h/Falmengo(25).JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 295px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SorPexfTPfI/AAAAAAAAAI8/2sYgsDmpf94/s400/Falmengo(25).JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371333633180384754" /></a><br /><br /><br />სურათებიი დაპატარავებულ ფორმაშია! ზედ უნდა დააჭირო სრული ფორმატით რომ ნახო!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-8096712092460261603?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-55635587012338071212009-08-18T17:03:00.004+02:002009-08-18T17:29:27.347+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SorGxGdwssI/AAAAAAAAAIE/y5E3IBNPHrc/s1600-h/Falmengo(23).JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/SorGxGdwssI/AAAAAAAAAIE/y5E3IBNPHrc/s400/Falmengo(23).JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371324052444066498" /></a><br /><br />პოსტის სათაური მხოლოდ ამ ქალს!<br /> <br /><br />...მიუხედავად იმისა, რომ დიდხანს არც ჯდომა და არც ფეხზე დგომა არ შემიძლია უნდა ვიმოძრაო, რომ კუნთები არ მოდუნდეს. ექიმმა მირჩია მიუხედავად ტკივილებისა, რამე ისეთი გავაკეტო რაც , მახარებს ან ყურედრებას სხვა რამეზე გადამატანინებს. <br />ადვილი ნამდვილად არ იყო, მაგრამ ჩემს თანამშრომელთან მაინც წავედი სტუმრად, ქალაქგარეთ ტბასთან ახლოს ცხოვრობს. მაგარი მზიანი დრე იყო, მე რომ მიყვარს ისეთი, უამრავი ხალხი იყო ტბაზე. სანაპიროზე ქალები ფლამენგოს ცეკვავდენ ... სურათების გადაღება მიყვარს , ასე რომ ამ კოშმარი დღეების შემდეგ კარგი განტვირთვა იყო. <br /><br />უამრავი სურათი გადავუღე... დავდებ ზემოთ დანარჩენსაც...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-5563558701233807121?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-299806928338724222009-08-13T22:57:00.004+02:002009-08-18T17:03:17.387+02:00Es ist alles nur scheisse!<br /><br />არ გქონია შემთხვევა, როცა ფიქრობ , რომ ყველაფერი შენს წინააღმდეგაა?!<br /><br />მე ზუსტად ასეთი დრო მაქვს, უკვე რამდენიმე დღეა!<br /><br />დიდი ხანი ტირილი აღარ შემეძლო, ხანდახან უაზრო, დებილურ ემოციურ დრამებს ვუყურებდი, რომ იქნებ ერთი-ორი ცრემლი გადმმოვარდნოდა. ახლა კი, რაც ბოლო 10 დღის განმავლობაში ვიტირე, მგონი ბოლო სამი წლის მანძილზე ერთად არ მიტირია...<br /><br />წინა კვირის ორშაბათი იმით დაიწყო , რომ ჩემი ბაბუა გარდაიცვალა...<br />გული როგორ მეტკინა, ამას მთელი ჩემი სიტყვების მაგრაგი არ ეყოფა რომ გადმოვცე. მე ერთადერი ვიყავი, ვინც მის გვერდით არ იყო...<br />ის რომ ადამიანი მარადიულად არ ცოცხლობს, ეს ვიცი, მაგრამ ის რომ ადამიანთან დამშვიდობება არ შეგიძლია...<br /><br />სამშაბათს სამსახურში რომ მივდიოდი, ფეხები გამიჩერდა და გრძნობა დავკარგე, მეგობარმა წამიყვანა მანქანით სახლში , რადგან ვერ დავდიოდი. მეგონა ნერვიულობის გამო...<br /><br />თურმე ხერხემლის ორი მალა მაქვს დაზიანებული და ნერვი ...<br /><br />ასე რომ ჯოჯოხეთში რომ მოხვდე, სიკვდილი არაა საჭირო...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-29980692833872422?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-57570993363491356642009-08-05T18:19:00.000+02:002009-08-05T18:23:47.230+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/Snmx8OjSBBI/AAAAAAAAAH8/0yASlV3nSVk/s1600-h/SDC13210.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/Snmx8OjSBBI/AAAAAAAAAH8/0yASlV3nSVk/s400/SDC13210.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366516079245001746" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-5757099336349135664?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-10432041798535926432009-08-05T17:58:00.003+02:002009-08-05T18:19:20.828+02:00უკვე თვეეებია აქ არც კი შემომიხედია, ნუ დაწერაზე ხომ არავინ არაფერს ამბობს.ჩემი ბინა ჩავაბარე და ჩემს მეგობართან გადავედი დროებით საცხოვრებლად სანამ რამე სხვას, უფრო ნორმალურს ვიპოვი. გადაბარგებას და დალაგებას რომ მოვრჩი, გამოცდები დამეწყო და თან სამსახურშიც უამრავი საქმე მქონდა. გამოცდებსაც რომ მოვრჩი და სამსახურშიც ერთი კვირა შვებულება ავიღე, ჩემი ოჯახი, დეიდაჩემი დეიდაშვილი ბიძაჩემი ჩემი ძმა ჩამოვიდნენ სტუმრად საქართველოდან, სულ დამავიწყდა რომ ბიძაჩემს თავისი მეზობელიც მოყვა. და მოუნდათ ერთ კვირაში მთელი ევროპის მოვლა. პარიზის და ვენეციის მოვლის შემდეგ ცოცხლები რომ დავბრუნდით აღარ ვაბმობ არაფერს. <br /> 250 წაუკითხავი მაილი დამხვდა ფოსტაში...<br /> ასე რომ, გავაგრძელე მაილების კითხვა... <br /><br /> Sorry ამდენი ხანი რომ ვერ მოვიცალე. <br /><br /> მიუხედავად ყველაფრისა კარგი იყო, ნუ მეყობელს თუ გამოვაკლებთ და კიდევ რამდენიმეს, რომელსაც თავში ისე ქონდათ ავარდნილი რომ ევროპაში იყვნენ აღარ იცოდნენ რა ექნათ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-1043204179853592643?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-51262723097392927732009-06-22T00:35:00.001+02:002009-06-22T00:38:08.282+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/Sj61171g1vI/AAAAAAAAAH0/xdElsy3RZoI/s1600-h/naniko213.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 259px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/Sj61171g1vI/AAAAAAAAAH0/xdElsy3RZoI/s400/naniko213.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349913345562564338" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-5126272309739292773?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-73407555604035826882009-06-13T01:43:00.004+02:002009-09-04T20:30:28.087+02:00ნუ არ დავიწყებ იმით თუ როგორი ბავშვობა მქონდა, მე თვითონაც კარგად ვიცი. <br />არა, ეს პოსტი საღამოს მინდა დავუთმო, არა მგონია მარტო ერთი პოსტი საკმარისი იყოს.იმის და მიხედვით დროს როცა ვიპოვი და სანამ ყველაფერი დამავიწყდება ხშირად მოგიყვე.<br />ნუ თუ არ იცი, გეტყვი, რომ საღამო არის სოფელი ჯავახეთში. თამარ მეფის საყვარელი ადგილი ყოფილა, საღამოობით იქ უყვარდა თურმე სეირნობა და ამიტომაც დაარქვეს საღამო (ეს ერთმა ისტორიკოსმა მომიყვა). სოფერი ფოკიდან სულ რამდენიმე კილომეტრითაა დაშორებული. ფარავნის ტბიდან მომდინარე მდინარე ფარავანი საღამოს ტბაში ჩაედინება. ულამაზესი ტბაა ერთი პატარა კუნძულით. <br />იქ რატომ წავედი? შენ თვითონ უნდა ნახო ის ადგილი და მაშინ მიხვდები. <br />ირგვლივ გაშლილი სივრცე, მთები და ტბა... <br />იქ რომ ვარ (არ შემიძლია რომ წარსული დროით ვთქვა ,როდესმე ისევ ჩავალ) თავისუფლებას ვგრძნობ, არ ვიცი ვერ აგიღწერ , ასე მგონია სისხლი უფრო ჩქარა ჩქეფს. სოფელი მთლიანად სომხებით იყო დასახლებული მე როცა ჩავედი . მე ვიყავი 22წლის ერთი ქართველი გოგო , რომელიც სოფელმა თავიდან მტრად მიიღო, უფრო სწორად როგორც თავიდან მიწოდებდნენ -ტერორისტი, ისე რომ ამ სიტყვის ზუსტი მნიშვნელობაც არ იცოდნენ მგონი. საბოლოოდ კი გავხდი ნანა საღამოდან...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-7340755560403582688?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-87131951634127002272009-06-12T01:46:00.000+02:002009-06-12T01:49:30.529+02:00მიყვარს ეს ქალი...<br /><br /><br /><object width="580" height="360"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/QTR1b_vXGmg&hl=de&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/QTR1b_vXGmg&hl=de&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="580" height="360"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-8713195163412700227?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-8965100974039289772009-06-11T22:56:00.005+02:002009-06-12T00:07:24.502+02:00ამ ბოლო დროს რატომღაც ყველა ჩემგან მობოდიშებას ელის, რომ ვერავისთვის ვერ ვიცლი და სკაიპში, ადნაკლასნიკებში და რა ვიცი კიდევ სად ვერავის ვერ ვპასუხობ, როცა მირეკავენ ან მწერენ. გუშინ დილით საკუთარ დეიდაშვილს გავუთიშე, ისე რომ ვერც მივწერე არ მცალია თქო, მეჩქარებოდა. რა ვქნა მე როცა მცალია, ანუ ღამის 2 საათიდან, მაშინ არავინაა ნეტში, ისე ამ დროსაც არ მცალია რადგან ძირითადად ვხაზავ. <br /><br />მოკლედ თუ მოიცლით აქ შემოსასვლელად, რომ იცოდეთ არავისზე გაბრაზებული არ ვარ, უბრალოდ დრო არ მაქვს! და საჭორაოდ ნამდვილად არ მცალია!<br /><br />მოკლედ უფრო გასაგები რომ იყოს...<br /><br />ძირითადად<br /><br />დილის 6:30 ვდგები, ჩქარა ვიცმევ და როგორც ყოველთვის გავრბივარ უნიში. <br /><br />ლექციები სამამდე ან ხუთამდე მაქვს გააჩნია რა დღეა, ნუ გუშინ საღამოს რვამდე მქონდა. მოკლედ ლექციების შემდეგ გავრბივარ სამსახურში, იქამდე რომ მივიდე სამი ტრანსპორტი უნდა გამოვიცვალო და თუ სადმე შევჩერდი ჩემი ავტობუსი გამასწრებს და სამსახურში დამაგვიანდება.<br /><br />ჭამა - უნიში შესვენებაზე ან ,თუ სადმე რამის ყიდვა მოვასწარი , მატარებელში ან ავტობუსში.<br /><br />სამსახურში სულ ცოტა საღამოს ათამდე ვარ, ხანდახან ღამის თორმეტის ნახევრამდეც.<br /><br />სამსახურიდან სახლამდე სულ ცოტა ერთი საათი მჭირდება, ანუ ძირითადად 24:00 საათზე ან უფრო გვიან მოვდივარ სახლში. შემდეგ კიდევ ვმეცადინეობ, უფრო სწორად ვხაზავ ან დავალებებს ვაკეთებ, რაც მეორე დღეს უნდა ჩავაბარო და რომლის გარეშეც გამოცდაზე არ დამიშვებენ. ეს ყველაფერი დილის 4 ან 5 მდე გრძელდება, შემდეგ ვიძინებ და ვდგები ისევ 6:30 ზე.<br /><br />ძილი, ნუ რამდენი ხანი მძინავს? გამოთვლა არ გაგიჭირდება!<br /><br />და ეხლა მიპასუხე!<br />მიბრაზდები, იმიტომ, რომ კითხვებზე <br /><br />როგორ ხარ? <br />რას შვები? <br />სად დაიკარგე? <br />და სხვა? <br /><br />არ გიპასუხე?!<br /><br /><br />Sorry! რომ შენსავით, კომპიუტერთან დასაჯდომად, 24 საათი არ მაქვს!<br /><br />იმას არ ვამბობ, რომ სულ ასე გადარბენაზე ვარ, დასვენების დღეებიც მაქვს. მაგრამ ამ დროს იმას ვაკეთებ რასაც გადარბენის პერიოდში ვერ ვასწრებ, ანუ მძინავს, დიდი ხნის ცარიელ მაცივარს ვავსებ , სადმე მივდივარ და ასე შემდეგ... <br />და ვპასუხობ წერილებს,რომლებიც რამდენიმე დღის წინ მივიღე. <br /><br /><br />ასე რომ, ვეღარ აგიხსნი ,რომ არ მეცალა და იმიტომ ვერ გიპასუხე, და თუ არ შეგიძლია გაიგო, შენი პრობლებაა!<br /><br />დავიღალე ძალიან!<br /><br />და ვერავის ვერ გადავყვები!<br /><br />და ბოდიშსაც არავის მოვუხდი, იმის გამო რომ ასეთი ცხოვრების წესით ვცხოვორბ.<br /><br />ბევრ რამეზე უარი ვთქვი, რადგან მინდა რომ წარმატებით დავამთავრო, თუ ენერგია ბოლომდე მეყო რა თქმა უნდა. ეს წლები გადავდე მთლიანად იმისთვის, რომ მომავალი უყრუნველყოფილი მქონდეს. და თუ ამ წლების პერიოდში "უჩვეულოდ" უყურადღებო გავხდი, ეს მხოლოდ დროებითია! <br /><br />თუ ეს ძნელი გასაგებია, კარგად იყავი!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-896510097403928977?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-1787585639022198172009-06-06T01:48:00.002+02:002009-06-06T02:19:38.692+02:00წითელი - ფერი მინიმალური სიხშირით, აღიქმება ადამიანის თვალით, აღქმის ზღვარი დამოკიდებულია ასაკზე. სინათლის სპექტრში წითელი ფერების ტალღის სიგრძის დიაპაზონია 630—760 ნმ. სამეულიდან ერთ-ერთი ძირითადი ფერი RGB სისტემაში - Wikipedia.<br /> <br /><br /> მიყვარს წითელი...<br /> ჩემი ფერია და ზუსტად ჩემს ხასიათს გამოხატავს. <br /><br /> ბევრისთვის დამღლელია...<br /> როგორც წესი ვებგვერდისთვისაც არ გამოიყენებენ რაგდან თვალს აღიზიანებს და მალე ღლის.<br /><br /> მე კიდევ, პირიქით, წითელ ფერს რომ ვხედავ უფრო ენერგიული ვხდები. <br /> სიამოვნებით მექნებოდა წითელი საძინებელი ოთახი. <br /> რა თმაუნდა მაქვს უამრავი წითელი ტანსაცმელილ და ვგიჯდები ჩემს წითელ ფეხსაცმელებზე. <br /> წითელბი რომ მაქცვია , თავს სხვანაირად ვგრძნობ, უფრო თავდაჯერებულად...<br /><br /> და ამ ჩემი წითელი ფერის სიყვარულში ნამდვილი შოპაჰოლიკიც გავხდი, ამას წინათ ორი წითელი ჩანთა შემომეყიდა, რა ვქნა?! ვერც ერთი ვერ გავიმეტე მაღაზიაში დასატოვებლად.<br /><br /> მთელი კვირა წითლები მეცვა... <br /><br /> ვიყავი ,მხოლოდ ,"ქალი წითლებში", მაგრამ თავს არაჩვეულებრივად ვგრძნობდი.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-178758563902219817?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-23235405771912794572009-05-23T23:15:00.003+02:002009-09-04T20:32:49.034+02:00<object width="580" height="360"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/deRF9oEbRso&hl=en&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/deRF9oEbRso&hl=en&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="580" height="360"></embed></object><br /><br /><br /><object width="580" height="360"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/bOeWz2k4tTI&hl=en&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/bOeWz2k4tTI&hl=en&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="580" height="360"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-2323540577191279457?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-25874824057475711142009-05-23T22:57:00.005+02:002009-05-23T23:10:34.748+02:00<object width="580" height="360"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ThObaKJPRlo&hl=en&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ThObaKJPRlo&hl=en&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="580" height="360"></embed></object><br /><br /><br /><br />Jackson 5 - Whos Lovin You Live<br /><br /><object width="500" height="405"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/UqXIR3pqU8w&hl=en&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/UqXIR3pqU8w&hl=en&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="405"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-2587482405747571114?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-41623277730243200852009-05-01T12:55:00.005+02:002009-05-01T13:32:37.241+02:00დღეს ბედნიერი ვარ მხოლოდ იმიტომ , რომ დასვენების დღეა და ყველაფერი დაკეტილია და რომც მინდოდეს ვერაფერს ვერ ვიყიდი, უნიშიც არ უნდა წავიდე და არც სამსახურში. მოკლედ შემიძლია მთელი დღე ლოგონში ვიწვე, ნუ სამეცადინო რომ მაქვს და ჭამაც არ მაწყენდა აღარ ვფიქრობ...<br /><br /><br />მთელი დილაა ჩემი ნაცნობების სურათებს ვათვალიერებ, odnoklassniki-ს საიტზე. ნუ მოწერით და დარეკვით არავინ არ იკლავს თავს, ასე რომ ინტერნეტი რომ არა, წარმოდგენა არ მექნებოდა ვინ რას აკეტებს.<br /><br /><br />უკვე 3 წელია რაც წამოვედი, და ისეთი გრძნობა მაქვს რომ იქ ყვეფერი ისეთივე დარჩა როგორიც დავტოვე. არადა ყველაფერი შეიცვალა... ჩემთვის იქაური ცხოვრება გაჩერდა, სინამდვილეში კი უჩემოდ მიდის და მე ,მისი ცხოვრების ნაწილი აღარ ვარ... ყველაზე კოშმარი ისაა ,რომ მგონია, მეც ისეთივე დავრჩი. არდა იმ ნანიკოდან ერთი პროცენტიც აღარ დარჩა. <br /><br />იცი ვერ ვიტან ადამიანები საუკუნეა არ გინახია, იმდენი რამე გინდა რომ გაიგო, როგორ არის?ამდენი ხანი რას აკეთებდა... <br /><br />და ამდროს მესამე კითხვა! და სხვა? ამ კითხვას ვერ ვიტან ! ან სალაპარაკო რომ არ აქვთ და ამინზე რომ იწყებენ ლაპარაკს. <br /><br />ეს იმას ნიშნავს, რომ ადამიანები გაუცხოვდნენ , იმიტომ რომ აქტიური კონტაქტი არ აქვთ. <br /><br />დრო გაჩერდა და აცვივა შემოდგომის გაყვითლებული ფოთლები...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-4162327773024320085?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-84930481611342536332009-04-28T19:25:00.003+02:002009-09-04T20:32:01.399+02:00მინდა გასაგებად ვთქვა , რომ აქ როცა რამეს ვწერ არავის არ ვგულისხმობ. უბრალოდ ასეთი წერის სტილი მომწონს , ანუ შენობით ფორმაში რომ ვწერ. თუ ვინმეს კომენტარის გაკეთების სურვილი აქვს, შეუძლია აქ გააკეთოს და sms-ის მოწერა არ არის საჭირო!!!!!!!!!!!!!!!<br /><br /> მოკლედ იმ sms-ის პატრონს იმედი უნდა გავუცრუო, „ისპანახის რულეტი“ , მხოლოდ რეცეპტი იყო და არა ვინმეს რულეტივით გახვევის სურვილი. <br />Sms-ის ციტირება: „როგორ ხარ პატივცემულო? შენ ბლოგპოსტზე ჩემი რულეტივით დახვევის სურვილი დავინახეხომ არ შევმცდარვარ? “ <br />მოკლედ ექიმს გაესინჯე ან ლიტერარურის მასწავლებელს მიმართე, წაკითხულის შინაარსის გაგება რომ აგიხსნას.<br />მოკლედ იმედია გაიგე!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-8493048161134253633?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-46007552119042973602009-04-22T15:20:00.005+02:002009-04-22T16:08:22.322+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/Se8aMY3zChI/AAAAAAAAAFY/9gSS9Ew3m24/s1600-h/SDC12353.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/Se8aMY3zChI/AAAAAAAAAFY/9gSS9Ew3m24/s400/SDC12353.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327505684339821074" /></a><br /> <br /><br /><br />მასალა:<br /> <br /> 200 გრ ისპანახი<br /> 4 კვერცხი<br /> 1 ბულგარული წიწაკა (წითელი ან ყვითელი)<br /> 150 გრ არაჟანი<br /> 200 გრ ჰოლანდიური ყველი<br /> <br /> <br />მომზადება:<br /><br /> იპანახი კარგად გავრეცხოთ, დავასხათ ადუღებული წყალი და გავაჩეროთ 5 წუთი. (ისპანახი თუ გაყინულია კარგად გადავრეცხოთ)კარგად გავწუროთ, წვრილად დავჭრად და ავურიოთ ერთი ათქვეფილი კვერცხი.ისპანახი გადავიტანოთ პერგამეტის ქაღალდზე და ჩანგლით გავაბრტყელოთ,მივცეთ ოთკუთხედის ფორმა, დაახლოებით 5მმ სისქის და მოვაყაროთ გახეხილი ყველი, ისე რომ ისპანახი კარგად დაიფაროს. დამოვაცხოთ ღუმელში 180° დაახლოებით 20წუთი. გაციებულ ისპანახს წავუსვათ არაჟანი,მოვაყაროთ მარილი და შავი პილპილი.3 მაგრად მოხარშული კვერცხი დავჭრათ,გული ცალკე და ცილა ცალკე.ისპანახის ერთ კუთხეში, სიგრძეზე ,მოვათავსოთ კვერცხის გული და გრყლად დაჭრილი, დაახლოებით 1 სმ, ბულგარული წიწაკა . 2 ან 3 სმ დაშორებით მოვათავსოთ კვერცხის ცილა და დავახვიოტ რულეტივით. თანმინდევრობა მნიშვნელოვანია!ასე დახვეული რულეტი უფრო ლამაზად გამოიყურება). <br />რულეტი 1 საათით შევდგათ მაცივარში, შემდეგ კი 1სმ სისქეზე დავჭრათ.<br />კვერცხის ნაცვლად შეგიძლიათ გამოიყენოთ შემწვარი ან მოხარშული ქათმის ხორცი ან შებოლილი ორგაგული.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-4600755211904297360?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-76047699026903512512009-04-22T14:16:00.004+02:002009-04-22T15:05:52.073+02:00რატომ გჭირდება რომ ვიღაცამ გაღიაროს? <br />საკუთარი თავი სუსტი, არასიმპატიური, არამეგობრული , არაინტელიგენტი და რა ვიცი კიდევ რამდენჯერ არა, რომ გგონია?! და მუდამ უყვები ვიღაცას , ძალიან სერიოზული სახით და დაყენებული ტონით, რომ შენ უფრო წარმატებული ხარ, ან შენ უფრო კარგად წერ, ან მეტი იცი, ან უფრო მეტი გიშოვია, ან უფრო მეტი ქალი გყოლია, ან უფრო ჭკვიანი ხარ, ან უფრო ლამაზი ხარ? იმიტომ რომ ეს ყველაფერი შენ თვითონ რომ დაიჯერო, ჯერ სხვამ უნდა გაღიაროს. საკუთარი თავდაჯერებულობა იმდენად არ გყოფნის, რომ ყურადღებას არ აქცევ ვინ გაღიარებს. <br /> <br /> ვინ გაღიარა? ვისაც ცხოვრებაში არაფერი წაუკითხია, შენი ლექსი პირველია რაც წაიკითხა და თქვა,_ აუ , ძაან მაგარია! <br /> <br /> ბევრი ქალი დაიმეგობრე და თავი მაგარი კაცი გგონია? დაგავიწყდა რომ იმ ათი ქალიდან ათივე ბოზია! <br /> <br /> თუ ვინმე გაღიმებული სახით გეუბნება, რომ კარგად გამოიყურები , არ ნიშნავს რომ კარგად გაცვია!<br /> <br /> ვიღაც მშიერი დააპურე, არ ნიშნავს რომ გემრიელი იყო!<br /><br /> მემგონი არ გინდა ათასობით მაგალითი ჩამოგითვალო რამდენჯერ გაგიხარდა, თავი უფრო ძლიერად იგრძენი. <br /><br /> თავს იტყუებ საფუძველ მოკლებული სიტყვების გამო!<br /> <br /> რა არის იმედი გაგიცრუე, რომ არ გეუბნები, რომ ძალიან მაგარი ხარ?!<br /><br /> სარკის წინ დადექი და გააშიშვლე არამარტო შენი სხეული, არამედ შენი სულიც!<br /><br /> რა იყო შენ თვითონ შეგეშინდა შენი არაპროპორციული სხეულის. არ მოგეწონა შენი მუცელი, მკერდი, ფეხები... <br /><br /> აღმოაჩინე რომ ძალიან სუსტი ხარ და ხშირად გეშინია?<br /> <br /> კიდევ ერთხელ შეხედე...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-7604769902690351251?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-87495688700677907842009-04-22T13:54:00.001+02:002009-09-04T20:33:27.808+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/Se8GQu5RnBI/AAAAAAAAAFQ/kN44CL5lgzM/s1600-h/SDC12366.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/Se8GQu5RnBI/AAAAAAAAAFQ/kN44CL5lgzM/s400/SDC12366.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327483768738520082" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-8749568870067790784?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-7732363017720468242009-01-25T13:39:00.003+01:002009-09-04T20:33:55.147+02:00გულის ამრევია ნუ... ქართველი კაცის ოცნება!<br /> უფასო სექსი და მოსამსახურე...<br /> ნუ გუშინ გავიგე, რომ თურმე კარგი ბოზის მომსახურება სულ ცოტა 100 ლარი ჯდება! ასე რომ აღარ მიკვირს, ცოლი უფრო იაფია. ამას გარდა ხვდებიან რომ ასაკშსი შედიან და მოუნდათ შვილი და გვარის გამგრძელებელი. ახლა გაახსენდათ ნუ . იცხოვრეს კარგად და მოუნდებათ მერე 14 წლით უმცროსი ცოლი, ახლაგაზრდა, ენერგიული , ჯანმრთელი და თან ქალიშვილი. ქორწილებამდე ოქროს კოშკებს დგამენ და მერე ცოლად რომ მოიყვანენ:-''მოდი ქალო ნასკი გამხადე...''<br /> რა მოხდა მერე ნუ, მთავარია კაცს ფული ქონდეს და რატო უნდა თქვას ქალმა უარი, ვერ წარმოუდგენიათ.<br />შენ შემოგევლე ოცდამეერთე საუკუნეში ვართ, Hallo...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-773236301772046824?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-53751315804111368802009-01-14T01:31:00.002+01:002009-01-14T01:36:33.287+01:00მთელი საათი ვხარხარებდი. ჩემი ყველაზე დიდი შეფასება, ერთმა მომწერა <br /><br />,,მოგწონთ, ხო მაგარი gogoa ?<br /><br />___|____|____|____|____|__<br />___|____|____|____|____|____|__<br />___|____|ურტყით__|____|_<br />___|____|_თავი_|____|____|<br />|____|____|აქ|____|____|__<br />___|____|____|____|____|____|_<br />___|____|____|____|____|_<br /><br /><br />ეძღვნება პაკლონიკებს !!!,,<br /><br /><br />ეჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰ, ეტყობა ყველა ტვინის შერყევით გარდაიცვალა საავადმყოფოში...<br /> სანამ ციხეში მიკრეს თავი ან სამუდამოდ გაუთხოვარი დავრჩი, ჯობია ხის კედელი ავაშენო...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-5375131580411136880?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-71442954840608997902008-12-03T14:01:00.005+01:002008-12-05T22:01:06.351+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/STaEQikIfBI/AAAAAAAAAEI/LuvI12q2viY/s1600-h/xelebi.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/STaEQikIfBI/AAAAAAAAAEI/LuvI12q2viY/s400/xelebi.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275549433202244626" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-7144295484060899790?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-42412986925458745932008-12-03T13:14:00.004+01:002008-12-05T22:01:48.665+01:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/STZ4rHuVDAI/AAAAAAAAAEA/DNSLx7drjhI/s1600-h/cemi+otaxi.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/STZ4rHuVDAI/AAAAAAAAAEA/DNSLx7drjhI/s400/cemi+otaxi.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275536695714188290" /></a><br />ჩემი ოთახის კედელძე ახალი ნახატი გაჩნდა. <br />ორიგინალში უფრო მაგარია<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-4241298692545874593?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-63077260061284856012008-12-02T00:19:00.001+01:002008-12-05T22:02:18.874+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/STRyfVpl7sI/AAAAAAAAAD4/xQPt0YDe_0Q/s1600-h/frida_kahlo_the_love_embrace_of_the_universe_1949.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 331px; height: 395px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/STRyfVpl7sI/AAAAAAAAAD4/xQPt0YDe_0Q/s400/frida_kahlo_the_love_embrace_of_the_universe_1949.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5274966946270801602" /></a<br /><br /><br /><br />და რა ვქნა რომ მიყვარს ეს ქალი...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-6307726006128485601?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-13161830597686943762008-12-02T00:06:00.004+01:002008-12-02T00:30:23.799+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/STRwSTZt7wI/AAAAAAAAADw/WQ8BbbmA9a8/s1600-h/32.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 251px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Dekg2xJTFvI/STRwSTZt7wI/AAAAAAAAADw/WQ8BbbmA9a8/s400/32.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5274964523305791234" /></a><br />ეს საღამო, ადგილი სადაც ჩარჩოების გარეშე შემიძლია ვიცხოვრო.<br />მიყვარს და მენატრება...<br />ნუ ხელში თოფი რატომ მიჭირავს, ნავზე რატომ ვარ და საერთოდ ეს კაცები ვინ არიან არ მკითხო!<br />ნუ აქ სმაილიკები რომ მქონდეს: პირზე ტეზა აკრული სმაილიკი!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-1316183059768694376?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-12230210094639746272008-12-01T21:59:00.002+01:002009-09-04T20:35:43.989+02:00ნუ ერთ ერთმა ახლად გაცნობილმა ადამიანმა დაასკვნა , რომ თურმე გონიერი ვარ მაგრამ არა ნორმალური. ნუ პირველ რიგში მინდა გითხრა სკაიპით ერთხელ საუბრის შემდეგ ასეთი სწორი შეფასება პირველად მივიღე, აღფრთოვანებული ვარ!ნუ ის პიროვნება ვინ არის შენთვის დიდი მნიშვნელობა არ უნდა ქონდეს, მოკლედ ამას კიდევ რამდენიმე წერტილიანი კითხვა მოყვა, უფრო სწორად საუბრის თემა ,,1depresiashi archavardnis metodebi 2 gakceva monasteridan ll ...an daamate shevi varianti,, ნუ არა თუ ჩემი ვარიანტის დამატება, წინა ორზეც კი ვერ მოვასწარი პასუხის გაცემა უცებ გაუჩინარდა. მე კიდევ დავრჩი მოზღვავებული აზრების ამარა ... ნუ შენ ხომ ყოველთვის აქ ხარ!<br />...და რატომ უნდა ვიყო ნორმალური, ძირითადად ყველა ხომ ,,ნორმალურია,, და მეც რომ ნორმალური ვიყო მე აღარ ვიქნებოდი, და ბევრია ჩემსავით არანორმალური, ნუ მე ერთი მეგობარი მყავს. და რატომ ითვლება არანორმალურობა ნეგატიურად, ნუ ეს მხოლოდ ნორმალურების მოგონილია, რადგან განსაკუთრებულებისთვის სხვა სახელი ვერ მოიფიქრეს.ძირითადად ასე ხდება ხოლმე, ყველაფერი განსხვავებული რაც ნორმებში არ ჯდება არანორმალურია.ეს ნორმალურების თვითდამშვიდებისა და თავდაჯერების ერთერთი საშუალებაა.<br />რაც შეეხება დეპრესიაში არჩავარდნის მეთოდებს, ქვემოთ წერია. თუ როდესმე მივეცი ამ გვერდის მისამრთი ან დრო გაიგებს. ხო ამ გახსენებაზე, პიანინო არ მიყიდია, მხოლოდ 61 კლავიში ქონდა , ანუ მხოლოდ 5 ოქტავა და ასეთ არასრულფასოვან პიანინოს ისევ შანელის ალიური ვამჯობინე. ჩემი არმანის ჯიო გათავების პირას იყო და კიდევ ახალი დეპრესიის დაწყების მიზეზიი მეწყებოდა.<br /> და მეორე! მონასტრიდან გაქცევა...<br /> ეგ გრძელი ამბავია, რომ გაიგო ყველაფერი თავიდან უნდა დავიწყო, ისე რომ იცოდე მონასტრიდან არ გავქცეულვარ. ნუ ნათქვამია კარგ მთქმელს კარგი გამგონეც უნდაო. რაღაც თავისებური ინტერპრეტაციით გაიგო, რაც ძირითადად თავდაჯერებულ და მცოდნე ადამიანებს (რომლების დარწმუნებულები არიან რომ რაღაც ნამდვილად იციან)ჩვევიათ. ასე რომ ამას სხვა დროს მოგიყვები...<br />გაკოცე.<br />ამ ბოლო დროს ცოტა დრო მაქვს...<br />ნანიკო<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-1223021009463974627?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-5710207596754914482008-12-01T21:36:00.000+01:002008-12-01T21:43:40.384+01:00ჩემთვის ძალიან ძვირფასმა ადამიანმა, რომელიც ძალიან კარგად მიცნობს , მითხრა , რომ ბოლო თვეების მანძილზე ძალიან შევიცვალე...<br />და სწორედ რომ შევიცვალე... გულ დასაწყვეტია ალბათ, არ ვიცი. <br />ცივი და უემოციო გავხდი!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-571020759675491448?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-45184602771024587342008-11-29T21:39:00.002+01:002009-09-04T20:28:23.178+02:00ადრე საღამოში ვცხოვრობდი, ალბათ არ იცი. <br />ერთი წელი ვიცხოვრე უფრო სწორად.<br /> იქ ცხოვრების პერიოდში ყოველი დღე უნდა დამეწერა დრიური , ნუ რატომ უნდა დამეწერა გრძელი ამბავია, სხვა დროს მოგიყვები. <br /><br />და მოკლედ იქედან რომ წამოვედი დავწვი. <br />მეგონა, რომ დავწვავდი ყველაფერი გაქრებოდა და აღარასდროს გამახსენდებოდა. <br />მაგრამ ასე ადვილი არაა ამოშალო შენი ცხოვრებიდან ის რამაც ასე შეგცვალა...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-4518460277102458734?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-82975096891028242392008-11-26T13:04:00.003+01:002009-01-24T23:12:30.793+01:00და მემგონი მწარე დეპრესიის პერიოდი მეწყება, ამას ემატება ისიც რომ ჩემი დეპრესიის წამალიც აღარ მაქვს, ანუ ფული. ანუ დეპრესიაში რომ არ ჩავარდე, ისეთი წამალი მაქვს რომ კუჭს და ნაღვლისბუშტს არ აღიზიანებს!<br />საყიდლებზე დავდივარ! <br />რას ვყიდულობ?<br /><br />ჰმმმმმმმმმ.....<br /><br />ყველაფერს რასაც არადეპრესიულ მდგომარეობაში არ ვიყიდდი.<br />ძირითადად ფეხსაცმელს, ნუ ბოლოს იმდენი დამიგროვდა, რომ ფეხსაცმლისთვის დამჭირდა ცალკე კარადის ყიდვა...<br /><br />და ალხა დეპრესიაც მეწყება და ორმაგი დეპრესიაც, უწამლობის გამო...<br /><br />უკანასკნელი გროშებით გადავწყვიტე ელექტრო პიანინო ვიყიდო... <br /><br />და რა მენაღვლება დავწერ მერე დეპრესიულ სიმღერებს. <br />და შენ რომელი ხმა გაქვს? <br />მე მორე, გადასარევი არა, ნუ გვარს ვარცხვენ მოკლედ. <br /><br />მოკლედ თუ შენც შემთხვევით სიმღერა მოგინდა შემომიარე. <br />იმედია ეს ჩემი გაოხრებული დეპრესია ისე დიდხანს არ გასტანს, რომ საბოლოდ მთელი დეპრესიული ალბომი ჩავწერო....<br /><br /><br /><br />ხოოოოოოოოო... გული არ გაგისკდეს, აქ რომ წერილი დევს ჩემი არაა.<br /><br />თვითმკვლელობა 13 წლის ასაკში გადავიფიქრე და იმის შემდეგ აზრად აღარ მომსვლია(ამას სხვა დროს მოგიყვები).<br />... მხოლოდ სუსტების გამოსავალია!<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />თუ შემთხვევით შემოიარე, შეტყობინება დამიტოვე რომელ ხმას მღერიხარ!<br /><br />წავედი პიანინო ვიყიდე.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-8297509689102824239?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-23445004037274853522008-11-18T10:17:00.001+01:002009-09-04T20:36:29.172+02:00Deep Purple In München<br />ძალიან, ძალიან მაგარი იყო...<br />საშინელი ვიდეო გადავიღე ჩემი საცოდავი ფოტოკამერით, მაგრამ მაინც მაგარია.(ნუ აქ ორი საათია ველოდები და არ აიტვირთა, შემილია გაჩვენო სახლში, თუ მოხვალ ვიდეოს უხარისობა შეიძლება ნამცხვრით გავაბათილო).<br />ისე მოვასწარი მემგონი! იანი ისეთი დაბერებულია, სიმღერის დროს რომ არ წაიქცა გამიკვირდა, არა ეს ცოტა გადამეტებულია...როგორ ფიქრობ, ლეგენდა რომ იყო საკმარისია პოპულალური იყო? მემგონი ამითვის დროა საჭირო, რომ შენი შრომა შეფასდეს და ისტორიას ჩაბარდეს. <br />ისე ცოტა განათლებისთვის ლეგენდა: (ლათ. სიტყვა-სიტყვით, სავალდებულო წასაკითხი ტექსტი) ზეპირმეტყველების თხრობითი ჟანრი. საფუძვლად უდევს ზღაპრული, სასწაულებრივი ამბავი ან ფანტასტიკური იერსახე. მასში შეიძლება ასახული იყოს წარსული, თანამედროვეობა და მომავალიც. თემატურად: რელიგიური, ისტორიული, გეოგრაფიული, საყოფაცხოვრებო ლეგენდები. თანამედროვე გაგებით ლეგენდას უწოდებენ ნაწარმოებს (განურჩევლად ჟანრისა), რომელშიც მხატვრული გამონაგონი ემყარება ჰეროიკულ, ფანტასტიკურ ამბავს.<br />იცი, ადამიანის ცხოვრება განსაკუთრებულია, ფანტასტიურია ,ტრაგიკული. ყოველი ადამიანის ცხოვრება დაუწერელი წიგნია, ძირითადად. სამწუხაროდ დაწერილი წიგნების გმირები უფრო ძვირფასი და ახლოა ჩვენთვის. მათზე უამრავ ფულს, დროს, ენერგიას და ემოციას ვხარჯავთ, ვიდრე დაუწერელი წიგნის გმირებზე. მიუხედავად იმისა, რომ ისინი ჩვენს გვერდით არიან და მათზე იმის მეათედ ენერგიასაც არ ვხარჯავთ. თუ აუცილებელია ეს ვინმემ დაწეროს, და ისინი წიგნის მთავარი გმირები გახდნენ, რომ მათი ტკივილი და სიხარულის გაზიარება შევძლოთ.<br />შენც დიდი, დაუწერელი, წიგნის გმირი ხარ, რომელიც სადღაც იწერება. მისი წაკითხვა მაშინ მოგინდება, როცა შენი როლის შესრულებას დაამთავრებ და სამწუხაროდ ამას კითხვის დროს აღმოაჩენ. მერე მიხვდები, რომ არც ისე კარგად შეგისრულებია შენი როლი. სევდა შემოგაწვა?!. გაიღვიძე! ეს ყველაფერი ცუდი სიზმარი იყო. ძალიან მომენატრე და თუკი სადმე ქუჩაში შეხვდი გვერდი არ ამიარო.უკვე სახლში ხარ. გაგახსენდი,რომ სადღაც გინახივარ? მართალია ერთხელ უკვე წაიკითხე ჩემი ცხოვრება და მეორეჯერ შენთვითონ დაწერე. ისევ გვერდი ამიარე..<br />თუკი შემთხვევით გადაწყვიტე, რომ წერა თავიდან დაიწო, მე ისევ იქ ვარ. ქუჩის ბოლომდე ჯერ ბევრი მიკლია.... თუ ვერ მიცანი, იცოდე, რომ ყავრჯნიანი მოხუცი მე ვარ.<br />ნანიკო<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-2344500403727485352?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-48541244089416883902008-11-02T17:54:00.001+01:002009-01-24T23:11:05.850+01:00დაბადების დღე მქონდა 2 დღის წინ!....<br />მეკითხები როგორ გავატარე?<br />არაჩვეულებრივად არა, არამედ ჩვეულებრივზე უფრო ჩვეულებრივად და ორმაგი დატვირთვით. ანუ უფრო კარგად, რომ აგიხსნა, დაბადების დღე თუ მქონდა ვერ მივხვდი რადგან წინა ღამე არ მიძინია. ადრიანიად გავარდი სამსახურში. მთელი დღე ვიმუშავე (ორ სამსახურში). ძალიან დაღლილი მოვედი სახლში და დავიძინე. დაბადების დღის მოლოცვით დიდად თავი არ მოუკლიათ. გავიკვირდა ისეთ ადამიანებს გავახსენდი საერთოდ რომ არ მოველოდი. ზოგს სკაიპმა გაახსენა და ასე შემდეგ...<br />რაც მთავარია მე მიხარია, რომ დავიბადე...<br />მეორე დღეს, საღამოს რამდენიმე მეგობარი გამოვიდა, ზოგი ვერ გამოვიდა... კარგი საღამო იყო. Drei Gang Menu (აუ ქართულად კოშმარულად ჟღეღს) მქონდა.<br />იცი რაოდენობას მნიშველობას არ აქვს, არამედ ხარისხს, ცოტა უხეში სიტყვაა მეგობრობისთვის ან ურთიერთობისთვის, მაგრამ ზუსტი. თითებზე ჩამოსათველეად რომ არ მყოფნიდეს იმდენი ,,მეგობარი,, რომ მყავდეს მირჩევნია ერთი, და, მეგობარი. ასე რომ ვეღარავის ვერ გადავყვები. მთავარია მე ვიცი რას ვაკეთებ და როგორი გულით. და რაღაც ვალდებულებების გამო, კარგად რომ გამოჩნდეს და ასე შემდეგ სისულელეებისთვის სად შემიძლია!<br />ცხოვრების ერთმა წელმა ჩაიარა, და უკან რომ მოვიხედო, არ მცხვენია. ამ ერთ წელიწადში შეიძლება ბერი ვერ გავაკეთე, მაგრამ ... ფაკულტეტი გამოვიცვალე, ნორმალური სამსახური მაქვს. მართალია ძალიან ძნელია სწავლა და მუშაობა, მაგრამ სხვებივით მარტო იმისთვის ვერ ვიცხოვრებ, რომ ვირივით ვიმუშაო მხოლოდ იმიტომ რომ ჩავიცვა. ვიცი, სანამ დავამთავრებ ცოტა უნდა მოვითმინო და ორმაგი ენერგია გავიღო, მაგრამ ისევ ჩემი მომავლისთვის... იმედია, ღვთის შეწევნით, ბოლომდე მეყოფა ენერგია...<br />ყოველი ახალი დღე, ახალი ცხოვრების დასაწყისია. ყოველი წუთი ცვლის ჩვენს ცხოვრებას, და სანამ მომვდევნო წუთი დაიწყება წავედი, სამეცადინო მაქვს. და როცა დრო მექნება ისევ შემოგივლი. იმედია შენ მაინც აქ დამხვდები. გაკოცე... მიხარია, რომ აქ ხარ<br />ნანიკო<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-4854124408941688390?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5296425846604528480.post-71866805091458561102008-10-28T22:05:00.000+01:002008-12-01T23:08:18.091+01:00ძალიან გვიანია, უფრო სწორად ჩემთვის არის ძალიან გვიანი, თან დაღლილი ვარ ძალიან და ამიტომ ,ახლა, თავს ვერ ავიტკიებ მაღალფარდოვანი აზრების დაწერით, რომელიც ისედაც არ მომივიდოდა, დაღლილი რომ არც ვიყო.<br /> რატომღაც სახლი ყველასთვის რაღაც შენობაა სადაც ვცხოვრობთ. ანუ ის შენობა რომ აღა არსებობდეს სახლი არ გვაქვს?<br /> დიდი ხნის გადასახლებების, თუ შენობების გამოცვლის შემდეგ, სხვადასხვა ფერებად შეღებილმა კედლებმა აზრი დაკარგა... ჩემი სახლი ვარ მე... ის რაც ნებისმიერ ფერად კედლებში მე ვარ და ჩემი სიმყუდროვის ათასი ნივთები...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5296425846604528480-7186680509145856110?l=naniko213.blogspot.com' alt='' /></div>The Woman in Redhttp://www.blogger.com/profile/02520726094141642627noreply@blogger.com0